Inicjatorem budowy Domu Zdrojowego był ostatni przedwojenny wójt gminy Hel – Marian Stelmaszczyk, który uważał że Jastarni brakuje eleganckiego, przyciągającego śmietankę towarzyską, miejsca. Koncepcja budowy domu powstała w 1937 roku, plany architektoniczne w 1938 wykonał inż. Jan Konke. Projekt zakładał wydzielenie od strony morza części zdrojowej, stanowiącej część parku wypoczynkowego oraz szerokiej alei obsadzonej ozdobnymi krzewami i drzewami. Pozwolenie na budowę zostało wydane w lutym 1939 roku. Roboty prowadzone były w zaskakująco szybkim tempie i w sezonie letnim 1939 roku obiekt otwarty został dla turystów. Działania wojenne nie zniszczyły imponującego na ówczesne czasy budynku, który po wojnie służył jeszcze mieszkańcom przez wiele lat. Odbywały się tu słynne koncerty Jana Kiepury, na estradzie Domu Zdrojowego gościli artyści scen polskich, a dancingi i rauty trwały do białego rana. Był to jedyny w swoim rodzaju obiekt na Półwyspie Helskim. Czego nie zniszczyła wojna, dokonał czas, który mocno nadwyrężył konstrukcję budynku. W roku 2000 zapadła decyzja o jego wyburzeniu i wybudowaniu w tym miejscu nowego obiektu, który spełniałby podobną funkcję. Dziś Jastarnia nie tylko w okresie letnim przyciąga śmietankę życia towarzyskiego, a jej kroki często – tak jak w latach międzywojennych – prowadzą do Domu Zdrojowego.